“Heb je ook iets waar mijn hond lekker lang mee doet?”

Die vraag krijg ik regelmatig. Sommige honden lijken een kauwsnack niet te krijgen om er rustig op te kauwen, maar om te kijken hoe snel ze hem kunnen laten verdwijnen. En dan ga je als baasje vanzelf op zoek naar iets stevigers. Iets waar je hond wat langer mee bezig is. Keuze genoeg: runderkophuid, paardenkophuid, kameelkophuid, oren, pezen, hertengewei, buffelhoorn… Maar is de snack die het langste meegaat eigenlijk ook de beste keuze? Dat ligt wat genuanceerder.

Waarom vinden honden kauwen zo fijn?

Kauwen hoort bij het natuurlijke gedrag van een hond. Veel honden gaan er echt even voor liggen en kunnen heerlijk opgaan in het kauwen. Het kan ook ontspannend werken. Kauwen wordt in verband gebracht met processen in de hersenen waarbij onder andere stoffen als dopamine en endorfine betrokken zijn. Deze stoffen spelen een rol bij beloning, een prettig gevoel en ontspanning.

Misschien herken je het bij je eigen hond: lekker kauwen, daarna nog even de lippen aflikken en vervolgens tevreden gaan liggen. Alleen al daarom kan het fijn zijn om je hond af en toe iets te geven waarop hij lekker kan kauwen.

Wat gaat lekker lang mee?

Dat is natuurlijk de grote vraag.

Voor honden die graag en stevig kauwen, wordt vaak gekozen voor gedroogde huid. Denk bijvoorbeeld aan:

• runderkophuid;
• paardenkophuid;
• kameelkophuid;
• gedroogde pezen;
• verschillende soorten oren;
• luchtpijp;
• andere gedroogde huid- en vleesproducten.

Vooral kophuid kan behoorlijk stevig en taai zijn. Hoe lang een hond ermee doet, is alleen bijna niet te voorspellen. De ene hond ligt rustig te knabbelen en maakt het materiaal langzaam nat en zachter. Een andere hond zet er meteen zijn kiezen in en werkt hetzelfde stuk in een verrassend tempo weg. Daarom vind ik het eigenlijk interessanter om te kijken naar hoe jouw hond met een kauwsnack omgaat dan naar hoeveel minuten kauwplezier een product zou moeten geven.

Hard is iets anders dan taai

Een gedroogde kophuid kan behoorlijk hard aanvoelen wanneer je hem uit de verpakking haalt. Toch is er verschil tussen een stevig en taai eetbaar product en een materiaal dat tijdens het kauwen hard blijft. Door speeksel en kauwen verandert de structuur van gedroogde huid geleidelijk. Het materiaal wordt natter en zachter. Dat is iets anders dan bijvoorbeeld hertengewei of buffelhoorn. Die blijven zeer hard wanneer een hond erop kauwt. En daar zit wel een aandachtspunt.

Een hond kan met zijn achterste kiezen behoorlijk veel kracht zetten. Bij het kauwen op zeer harde voorwerpen kunnen tanden en kiezen beschadigd raken of zelfs breken. Ook vanuit de veterinaire tandheelkunde wordt gewaarschuwd voor beschadigingen door het bijten op harde voorwerpen. Universiteit Utrecht over beschadiging van het hondengebit

Hertengewei: juist zo populair omdat het lang meegaat

Hertengewei wordt veel verkocht als natuurlijk kauwproduct. En ergens is dat logisch: het gaat ontzettend lang mee en veel honden vinden het heerlijk om erop te kauwen. Maar juist die hardheid heeft een keerzijde. In een artikel van Direct-Dierenarts over hertengewei wordt gewaarschuwd voor beschadiging van het gebit door de extreme hardheid. Daarbij worden onder andere gebroken tanden en zogenaamde flapfracturen van de grote knipkies genoemd.
Zeker een hond die het gewei tussen zijn achterste kiezen zet en probeert er met veel kracht stukken vanaf te krijgen, kan zijn gebit daarmee behoorlijk belasten. Ook kunnen er tijdens het kauwen stukjes van het gewei loskomen.

Voor mij is hertengewei daarom geen geschikte kauwsnack. Niet omdat iets wat hard is automatisch verkeerd is, maar omdat er andere mogelijkheden zijn om een hond lekker te laten kauwen zonder hem zo'n extreem hard materiaal te geven. Wil je meer lezen over wat er met het gebit kan gebeuren bij het kauwen op hertengewei? Dan wordt dat hier door een dierenarts uitgebreider uitgelegd: Direct-Dierenarts – Hertengewei voor de hond, een goed idee?

En de buffelhoorn?

Voor buffelhoorn geldt eigenlijk hetzelfde. Ook die is erg hard. Door de holle vorm lijkt een buffelhoorn wel aantrekkelijk. Je kunt er bijvoorbeeld wat paté of natvoer in smeren en de hond dat eruit laten werken. Maar zodra het lekkers eruit is, blijft de harde hoorn over. En een hond die graag kauwt, kan daar natuurlijk gewoon zijn kiezen in gaan zetten. Daarom zou ik ook buffelhoorn niet als kauwproduct kiezen. Wil je je hond wat langer laten werken voor natvoer of paté, dan zijn een likmat of een daarvoor gemaakt vulbaar speeltje een mooi alternatief.

Een grote kauwsnack is ook gewoon eten

Er is nog iets wat gemakkelijk wordt vergeten wanneer we vooral kijken naar hoe lang een snack meegaat. Uiteindelijk verdwijnt een eetbare kauwsnack in je hond. Dat flinke stuk kameel-, paarden- of runderkophuid waar hij zo lekker lang mee bezig is, is dus niet alleen vermaak. Het is ook voeding.

Bij gedroogde snacks is veel van het oorspronkelijke vocht verdwenen. Wat overblijft is daardoor een relatief geconcentreerd product. Een flinke kauwsnack boven op de normale dagelijkse maaltijden kan dus meer betekenen dan je misschien denkt. Dat kan op termijn natuurlijk meetellen in de totale hoeveelheid energie die je hond binnenkrijgt. Zeker als er naast de kauwsnack gedurende de dag nog meer lekkers wordt gegeven. Maar soms merk je het veel sneller.

Een grote hoeveelheid snack ineens kan zorgen voor zachtere ontlasting of diarree. Zeker wanneer je hond zo'n product niet gewend is, er in korte tijd veel van opeet of gevoelig reageert op een bepaald ingrediënt. Ook een vetrijke snack kan bij sommige honden sneller voor darmklachten zorgen. Dat betekent natuurlijk niet dat je iedere kauwsnack moet gaan wegen en uitrekenen. Het is vooral goed om je te realiseren dat een kauwsnack niet ineens 'gratis' is omdat we hem als tussendoortje geven. Het is onderdeel van alles wat je hond die dag binnenkrijgt. Meer is dus niet altijd beter, ook niet als je hond er zelf heel anders over denkt.

Het laatste stukje…

Wie een hond heeft die graag kauwt, herkent dit misschien. Je begint met een mooi groot stuk kophuid. De hond kauwt, sabbelt en knabbelt en langzaam wordt het stuk kleiner, zachter en natter. En ineens denkt de hond: Zo. Die kan nu wel in één keer naar binnen.

Dat is een moment om even op te letten. Zeker bij honden die graag grote stukken doorslikken. Ik blijf daarom liever in de buurt als een hond een kauwsnack krijgt. Niet voortdurend erbovenop zitten, maar gewoon af en toe kijken wat er gebeurt.

En botten dan?

Die laat ik hier bewust even buiten. Want bij botten maakt het nogal wat uit waar we het over hebben. Gekookt of rauw, bevleesd of kaal, afkomstig van een klein of groot dier, een dragend bot of juist niet. Ook hardheid, splintergevaar en de manier waarop de hond met een bot omgaat spelen een rol. Daar is zoveel over te vertellen dat botten voor honden een eigen blog krijgen.

Maar wilde je eigenlijk wel dat je hond lang kauwt?

Dit vind ik zelf een leuke om eens over na te denken. Want als iemand vraagt: “Heb je iets waar mijn hond lekker lang mee doet?” …dan hoeft dat helemaal niet te betekenen dat de hond per se een half uur moet kauwen. Misschien wil je vooral dat hij lekker een tijdje bezig is.  En dan zijn er nog veel meer mogelijkheden.

Een handje brokken en een grasveld

Heb je een stukje gras bij huis? Strooi daar eens een deel van de normale maaltijd doorheen. In plaats van zijn kop in de voerbak te steken en alles achter elkaar op te eten, moet je hond ineens zijn neus gebruiken. Waar ligt het volgende brokje? Snuffelen, zoeken, nog een stukje terug, toch even die andere kant op.

Een snuffelmat doet eigenlijk hetzelfde en is handig als je geen grasveld hebt of binnen iets wilt aanbieden. En met natvoer kun je weer andere dingen doen. Een likmat bijvoorbeeld, of een vulbaar speeltje. Het leuke daarvan is dat je hiervoor gewoon een deel van de normale maaltijd kunt gebruiken. Je geeft dus niet per se iets extra's, maar verandert vooral de manier waarop je de voeding aanbiedt. En je hond is toch lekker een tijdje bezig.

Dus, wat geef je een hond die graag kauwt?

Voor een hond die graag stevig kauwt, kun je bijvoorbeeld kijken naar runder-, paarden- of kameelkophuid. Daarnaast zijn er allerlei andere gedroogde dierlijke snacks, zoals pezen en oren. Maar uiteindelijk vertelt de snack maar een deel van het verhaal. De rustige knabbelaar is niet dezelfde kauwer als de hond die alles tussen zijn achterste kiezen probeert te kraken. En de hond die netjes kleine stukjes afkauwt, gaat anders met een snack om dan degene die het laatste stuk het liefst in één keer doorslikt.

Dus kijk vooral naar jouw hond en hoe hij kauwt. En zoek je eigenlijk vooral iets “waar hij lekker lang mee doet”? Dan zou ik vooral niet alleen in de snoeppot zoeken. Soms is een handje van zijn eigen brokjes verspreid door het gras minstens zo leuk.

Over Monique

Dit artikel is geschreven door Monique Nillesen, eigenaar van Hondenzwemvijver Ut Poeleke in Oeffelt. Monique is onder andere opgeleid tot voerexpert en Healing Touch for Animals practitioner en verdiept zich verder in voeding, vitaliteit en welzijn van honden.
In haar begeleiding staat niet een bepaald merk of een standaard voedingsadvies centraal, maar de hond zelf. Want wat voor de ene hond goed werkt, hoeft voor een andere hond niet de beste keuze te zijn.

Meer over Monique, haar achtergrond, opleidingen en visie op voeding en vitaliteit