Je ziet het vaak ineens verschijnen:
gele plekken in het gras, precies waar je hond plast. Veel mensen denken dat het aan “zure urine” ligt. Maar zo simpel is het niet.

Die gele plek vertelt iets over hoe het lichaam van je hond met voeding omgaat en waarom je het vooral ziet bij zon en droogte, vaker bij teefjes dan bij reutjes, en soms ineens minder als je iets in de voeding verandert.

Het verhaal begint niet in het gazon, maar van binnenuit.

Lees verder als je wilt begrijpen wat je gras je eigenlijk probeert te vertellen.

Ik hoor het vaak.
“Monique, mijn gras krijgt steeds van die gele plekken. Dat komt zeker door de hondenplas?”
Meestal wel. Maar niet om de reden die veel mensen denken.
Het verhaal achter zo’n gele plek begint namelijk niet in het gras. Het begint in het lichaam van de hond.

Wat er in het lichaam gebeurt

Honden eten eiwitten. Dat is nodig, want eiwitten zijn bouwstoffen voor spieren, vacht, huid en voor allerlei processen in het lichaam.
Maar een hondenlichaam is ook slim. Het gebruikt alleen wat het nodig heeft.
Alles wat overblijft, moet weer weg.
In de maag en darmen worden eiwitten eerst opgeknipt tot hele kleine stukjes, aminozuren. Die gaan daarna via het bloed naar de lever.
En daar wordt als het ware gesorteerd: dit kan ik gebruiken, dit is teveel.

Wat het lichaam niet nodig heeft, wordt omgezet in afvalstoffen en via de urine uitgescheiden. Dat is geen fout, dat is gewoon hoe een gezond lichaam werkt.

En dan zie je het ineens… in het gras

In hondenurine zit onder andere ureum. Dat is een stikstofhoudende stof. En stikstof is eigenlijk gewoon mest. Een beetje stikstof is prima voor gras.
Maar een hondenplas is geen beetje. Het is veel, op één plek, in één keer. En als er dan ook nog eens heel veel van dat stikstof inzit, ja dan krijgt het gras te veel van het goede. Het kan het niet verwerken en verbrandt als het ware. Dat zie je terug als een gele of bruine plek.

Ik zeg vaak: het gras zegt niet “dit is slecht”, maar “dit was net te veel tegelijk”.

Waarom zie je dit vooral in de zomer?

Wat veel mensen herkennen: die gele plekken zie je vooral als het droog is en de zon schijnt.
In natte periodes zie je het vaak veel minder. Regen verdunt de urine en het gras kan het beter hebben.
Maar bij droogte en zon:

• staat het gras al onder stress
• is de bodem droger
• en blijft de urine geconcentreerd op die ene plek

De zon doet daar nog een schepje bovenop.

Ik vergelijk het vaak met snelwerkende kunstmest op het gazon. Als je kunstmest strooit en het is warm, droog en zonnig, zonder beregening, dan gebeurt precies hetzelfde: het gras verbrandt. Niet omdat kunstmest per se slecht is, maar omdat de concentratie te hoog is op het verkeerde moment. Met hondenurine werkt dat eigenlijk net zo.

Waarom zie je dit vaker bij teefjes?

Wat me in de praktijk ook opvalt: bij teefjes zie je die plekken vaak sneller dan bij reutjes. Niet omdat hun urine anders is, maar omdat ze anders plassen. Teefjes plassen meestal zittend, waardoor alles op één plek terechtkomt. Reutjes verdelen hun urine vaker over meerdere plekken, paaltjes, randjes, struiken. Per plek is de belasting dan kleiner, en dat scheelt voor het gras.

En dan die stenen in het drinkwater…

Die vraag krijg ik ook regelmatig. Ja, er zijn stenen die je in het drinkwater legt om gele plekken te verminderen. Soms lijkt dat te helpen. Maar voor mij voelt het een beetje als een emmer onder een lekkende kraan zetten. De vloer blijft droog, maar de kraan lekt nog steeds. Het effect in het gras wordt iets verzacht, maar in het lichaam van de hond verandert niets. 
De theorie achter deze stenen: De vulkanische stenen die soms in het drinkwater worden gelegd, binden uitsluitend bepaalde nitraten (stikstofverbinding) uit het drinkwater. Ze doen niets aan de vertering en benutting van eiwitten in het lichaam van de hond. Als gele plekken ontstaan door nitraten in het drinkwater, kan dat effect soms verzacht worden, maar gele plekken die voortkomen uit een teveel of onjuiste samenstelling van eiwitten in de voeding worden hiermee niet geneutraliseerd.

Waar ik zelf altijd naar kijk

Ik kijk liever naar de basis:
hoe goed kan een hond zijn voeding eigenlijk gebruiken?

Als eiwitten niet goed verteerd worden of niet goed aansluiten bij wat een hond nodig heeft, blijft er meer overschot over. En meer overschot betekent: meer afvalstoffen die het lichaam kwijt moet. En dat geldt ook voor stikstof dat via de urine wordt uitgescheiden. Dat zie je niet alleen in het gras, maar vaak ook in:

• de ontlasting
• de vacht
• de energie
• en soms het lichaamsgewicht

Het lichaam vertelt altijd een verhaal. Je moet alleen leren luisteren.

En dan pas kom ik uit bij Reico

Ik ben met Reico Vital Systeme gaan werken omdat ik zag wat het deed. Bij mijn eigen honden, en bij de honden van klanten. Het eiwitprofiel sluit beter aan bij wat een hond nodig heeft. Daardoor wordt het eiwit beter benut en blijft er minder afval over. En als er minder afval is, hoeft het lichaam minder kwijt via de urine. En ja… dan zie je soms ook ineens dat het gras groener blijft. Niet omdat we het gazon hebben aangepakt, maar omdat de hond van binnenuit meer in balans is.

Tot slot

Honden zijn eerlijk.
Ze laten het zien in hun vacht, hun ontlasting, hun energie.
En soms… heel simpel… in je gras.

Het gazon liegt niet.

Ben je benieuwd wat jouw hond je probeert te vertellen?
Je bent altijd welkom om daar samen rustig naar te kijken. Vaak begint verandering met begrijpen.
Vul gerust onderstaand formulier in en dan neem ik contact met je op.